|
THEORIE
Het trekken van
herberg tot herberg wordt sinds jaar en dag gewaardeerd als één van de
meest plezierige manieren om van de schoonheid en de rust van de natuur
te genieten. Het gebied van het Sorrento schiereiland en de kust van
Amalfi leent zich uitstekend voor deze popilaire manier van wandelend
reizen.
Natuurlijk overnacht u niet in een soort schuilhut, zoals in de Alpen,
maar in een veel comfortabeler “Bed & Breakfast” of sfeervol klein
hotel. Hiervan zijn er voldoende te vinden langs de hellingen van het
Monti Lattari gebergte, vaak dicht in de buurt, of zelfs direct gelegen
aan het misschien wel meest spectaculaire netwerk van wandelpaden van
heel Italië.
Langs de kust van Amalfi en de bergruggen van de Monti Lattari ligt er
een slordige duizend kilometer aan goed begaanbare trekpaden die men het
hele jaar zonder moeilijkheden kan doorkruisen. Dit voor natuurminnende
wandelaars zeer interessante landschap loopt van oost naar west, de
zuidelijke hellingen vele uren per dag badend in de zon en dus met,
zelfs in de winter, aangename temperaturen. Op hete dagen zijn er de
talrijke hooggelegen paden, de frisse beukenbossen, de bergruggen met,
meestal, een verkoelende wind, of de noordelijke glooiingen waar men ook
prachtig kan wandelen, ver van de gloeiend hete en overvolle stranden.
Slechts weinigen beseffen dat de Monti Lattari, ondanks omringd te zijn
door druk bezochte toeristenplaatsen als Sorrento, Positano, Amalfi en
Ravello, een uitzonderlijk isolement genieten dank zij de afwezigheid
van hoofdwegen. In feite wordt de bergrug alleen doorsneden door de
Chiunzi bergpas (de weg van Agerola gaat door een tunnel) , hetgeen
betekent dat, vertrekkend vanuit de bergen tussen Cava en Maiori, het
mogelijk is zo’n vijftig km naar het westen te wandelen en daarbij
slechts één weg over te steken.
Het grote aantal gelegenheden tot overnachting overal maakt het plannen
van een wandelroute op maat zeer eenvoudig. Van waar u ook vertrekt, u
zult kunnen kiezen tussen vele bestemmingen, ieder bereikbaar via
meerdere mogelijke routes, lang of kort. Wilt u er een sportieve
gebeurtenis van maken of liever rustig wandelen? Het kan allemaal!
Een andere mogelijkheid, behalve het klassieke trekken van A naar B, is
twee nachten op de zelfde plek te verblijven en zo een soort ringen in
de route te maken.
|
Deelnemen is gratis
voor iedereen. Kosten en boekingen voor overnachtingen en maaltijden
zijn voor eigen rekening.
Het is belangrijk dat iedere deelnemer geheel zelfstandig is en tevens
in staat minstens 20km per dag te lopen met ongeveer 1.000m
hoogteverschil.
Sommige paden zijn geaccidenteerd. Er zijn een aantal steile trajecten,
vele trappen en paden door open gebieden, maar geen van deze wordt
geclassificeerd als moeilijk of EE, en er zijn geen speciale accessoires
voor nodig. |
|
PRAKTIJK
Na de
generale repetitie (31/8 – 4/9/2009) zijn wij klaar voor de
eerste “officiële ” trektocht, die plaats zal vinden van maandag 10 tot
vrijdag 14 mei 2010, met een verlenging naar Capri op zaterdag 15 mei.
Na het succes van de laatste ervaring en mede gezien het lovende
commentaar van de deelnemers, heb ik besloten het plan om een dagelijkse
afstand af te leggen van zo’n 20 à 24 km, met een hoogteverschil van 900
à 1.200 meter, niet te veranderen. Ondanks het feit dat een enkeling
zijn eigen capaciteit overschatte (of de fysieke uitdaging van het lopen
van dergelijke afstanden op zulk geaccidenteerd terrein onderschatte),
was de overgrote meerderheid van de deelnemers enthousiast over de
gelopen route, de panorama’s, de mooie wandelpaden en, niet te vergeten,
het aangename gezelschap.
We vertrekken dus vanuit Amalfi, maar deze keer bereiken we de Valle dei
Mulini via Atrani, Torre dello Ziro en Pontone en gaan uiteindelijk
omhoog naar Agerola (San Lazzaro) via Acquolella en Monte Murillo.
De bedoeling is om nogmaals twee nachten in Agerola door te brengen,
aangezien wij de tweede dag een ringroute zullen volgen vanuit Bomerano,
min of meer zoals de laatste keer, maar ditmaal in tegenovergestelde
richting (met verschillende opties om de route korter of langer te maken).
Woensdag gaan wij een andere route nemen om Monte Faito te beklimmen.
Wij zullen de top bereiken tussen Agerola en de vallei van Pompei via
het ezelpad van de tunnel bij Colle Sant’Angelo. Dan gaan wij verder
richting Crocella en Palmentiello. Eenmaal aangekomen aan de voet van
San Michele, zullen er tal van mogelijkheden zijn om de dag te besluiten
in de beukenbossen en op de bergtoppen tussen Monte Faito en Monte Sant’Angelo
a Tre Pizzi.
De vierde en vijfde dag zullen ongeveer hetzelfde verlopen als vorig
keer, aangezien er minder alternatieve paden zijn op dit gedeelte van de
route.
Wie nog fit genoeg is kan nog mee naar Capri, waar wij waarschijnlijk
ook het pad van de buitenposten zullen volgen. Er zijn vele mogelijke
wandelingen te maken op het eiland, en de definitieve route zal gekozen
worden afhankelijk van de temperatuur en weersomstandigheden.
Om de rijke bloemenpracht van half mei
beter te bewonderen, kunnen wij volgend jaar iets vroeger op de dag
vertrekken (rekening houdend met de tijden van het openbaar vervoer).
Hoe dan ook, zullen wij minstens een halfuur meer daglicht hebben (de
zon gaat onder na 20.15).
Alle deelnemers zijn vrij om naar eigen inzicht hun overnachtingen te
boeken. Ook wat betreft de maaltijden zijn zij onafhankelijk, hoewel er
ongetwijfeld geen gebrek zal zijn aan mogelijkheden om samen de maaltijd
te nuttigen.
Voor vervoer van de bagage wordt gezorgd. Deelnemers kunnen dan met
lichte rugzakken lopen.
Het doel van dit initiatief is het onder de aandacht brengen van dit
schitterende gebied, gelegen tussen de Golf van Napels en die van
Salerno, met zijn bossen, kliffen en diepe valleien. Bij iedere bocht
ontvouwen zich nieuwe, wonderbaarlijke panorama’s, in een paradijs van
wilde bloemen
(vertaald door Catherine Deeley) |